All Posts By

Carrie

Vrije tijd

Vakantie … of toch niet echt

Het is vakantie. Voor mijn schoolgaande kleuter. Voor de meeste werkende mensen ook ergens een paar weken deze zomer. Voor mij, niet zo zeer.

Ergens ben ik wel in “vakantiemodus”. Er is geen race tegen de klok ’s morgens om zoonlief op tijd op school te krijgen. Dus geen gejaag om iedereen in zijn kleren te krijgen, schoenen en jas aan, liefst nog met een proper gezichtje erbij. Die luxe heb ik, als zelfstandige die (voorlopig) zijn eigen uren kiest. En tegelijkertijd is die luxe ook de oorzaak van mijn “nooit-echt-vakantie”-gevoel.

Ik beschouw mezelf nog steeds niet als volledig “gestart” als zelfstandige. Ik blijf een beetje hangen in voorbereidende zaken. Hoewel ik al enkele jaren in bijberoep kleine opdrachten aanneem, voel ik mij nog steeds niet helemaal klaar om mezelf te verkopen aan de rest van de wereld. Er moet nog wat aan de website gesleuteld worden, er moeten nog wat online trainingen gevolgd worden, … Perfectionist als ik ben, lijk ik nog niet klaar voor de “freelancer-markt”.

En zo komt het dat ik constant een hele lijst To Do’s in mijn hoofd heb, die liever vroeg dan laat gedaan geraken. Want dan pas durf ik op zoek gaan naar nieuwe, grote, opdrachten. En dan pas kunnen er centjes binnenkomen, die toch echt wel nodig zijn. Want die verbouwingen gaan ook volop door. En ook daar is de lijst To Do nog eindeloos.

Oh ja, dan zijn er ook nog de kindjes, het huishouden, … Toch nog even snel de afwasmachine uitladen, dan moet ik dat straks niet meer doen. Oh, die berg was nog even in de machine steken, dan draait die ook al. Ah oei, is het alweer 18u00? Hoog tijd om de kindjes op te halen, nog even iets koken (liefst gezond), badtijd, bedtijd, …
Hmm, welke werk-To Do’s heb ik nu vandaag concreet afgewerkt? Euh, eigenlijk niets. Een beetje hier, een beetje daar, maar niets dat afgevinkt kan worden. De moed zinkt me weer even in de schoenen.

Weekends zijn niet anders dan weekdagen hier: een constant heen en weer springen tussen alle taken die moeten gebeuren, proberen elk vrij moment te benutten voor “echt” werk. Een week vakantie inplannen zit er niet in. Ik zou de (mentale) rust niet vinden. En manlief neemt enkel vakantie voor de verbouwingen. Ook daar probeer ik wat bij te springen, zowel uitvoerend als door opzoekwerk te verrichten.

Hier en daar een snipperdagje, naar de schoonouders en samen naar de kermis, meer zit er voorlopig niet in vrees ik. Ik heb wel een mini kinderactiviteiten-lijstje voor deze zomer: gaan zwemmen, de Zoo, … Om toch een beetje vakantiesfeer te creëren voor hen. Wat quality time met mama en papa, dat verdienen ze wel!
Verder hoop ik op een beetje ademruimte zodra ik wat belangrijke To Do’s afgewerkt krijg en wanneer fase 1 van de verbouwingen erop zit (lees: naar de garage verhuizen om dan helemaal opnieuw te beginnen met het huis). Maar meer daarover in een volgende blogpost.

Nu snel terug naar mijn To Do’s.
Geniet van jullie vakantie allemaal!

 

Algemeen

Waarom een blog?

Een blog … Waarom een blog?
Omdat ik graag vertel denk ik. Omdat ik in mijn hoofd constant vertel tegen mezelf. Om alle bekommernissen wat van me af te “vertellen”.
Omdat ik het zelf ook geweldig vind om de verhalen van anderen te lezen: herkenbare situaties, frustraties, blije verhalen, soms droevige verhalen, grappige anekdotes, stressmomenten, … Het leven zit er vol van en het is gewoon leuk om te weten dat het ook bij anderen zo is. Soms biedt het troost, soms gewoon ontspannende lectuur.
Omdat taal me ook altijd heeft geboeid. Vreemde talen maar ook onze eigen taal. Hoe sommige teksten zo vlot lezen en andere weer helemaal niet. Hoe aangenaam zouden mijn schrijfsels zijn voor anderen? Toch wel een beetje spannend!

Waarom “Busy Times”?
Zo is het leven momenteel: heel druk. Kindjes, werk, verbouwen, …
Eens je kindjes hebt, ben je (de eerste jaren) toch vooral mama. Ik toch. Mijn dagen draaien vooral rond mijn 2 schatten. Mijn gedachten zijn bijna constant bij hen, ik kan er niets aan doen.
Maar tegelijkertijd heb ik ook nood aan me-time. En in die me-time zit ook mijn werk. Zelf dingen realiseren. Ik probeer mijn eigen zaak uit te bouwen. Eigenlijk twee zaken zelfs. Dat biedt leuke uitdagingen maar brengt evengoed stress en onrust met zich mee. Soms geraak ik even in “overload” en weet ik niet meer wat eerst of laatst doen maar andere momenten kan ik dat ook perfect loslaten, of “blocken” beter gezegd.

Durf ik dit wel?
Mijn gedachten en ideeën op het net gooien, het is toch wel een uitdaging.
Gaan mensen mijn blog wel interessant vinden?
Wat gaan mijn vriendinnen, familie, kennissen, … er van zeggen? Gaan ze mij hierin herkennen of gaan ze nieuwe dingen over mij ontdekken?
Het voelt toch een beetje als mezelf blootgeven. Een stukje dan. Hopelijk een interessant stukje. 😉

Ik denk dat ik mezelf maar gewoon ga smijten en zien wat er van komt.
Wie niet waagt, niet wint, toch?